Etat Libre d'Orange - I am Trash - Les Fleurs du Déchet

دنیایی رو تصور کنید که در اون
معیار فروش گل ، پلاسیده بودن
و معیار فروش میوه ، له شدگی و فساد و گندیدگی باشه
این دنیا اگر اسمی داشت اون اسم دنیای تخمیر بود
دنیایی که قواعدش در اون محصولات رو محکوم به نابودی میکنه تا از دل این نابودی محصولی با هدف مشخص خلق کنه
در اینجا ما شاهد کاراکتری از یک سیب با علائم گندیدگی و ترشی هستیم
که اگر واسش از معیار ها و استاندارد های یک سیب بگی احتمالا بزنه زیر گریه...
چون نه این دنیا و نه این گندیدگی و ساختار فعلی حاصل انتخاب اون نبوده
و هرچه که هست حاصل تصمیم میوه های قبل از خودش بوده
میوه هایی که احتمالا الان تبدیل به کود شدن ...
البته که روایح گلی به عنوان تراپیست حضور دارن تا حال نا مساعدش رو درمان یا حداقل دلجویی کنن
پس عطر i am trash یا من زباله هستم
تراژدی یک سیب معترض به قواعد دنیای پیرامونش هستش دنیایی که به اون نابودی رو تحمیل میکنه
دنیایی که اهداف ، مهم تر از وجودیت هاست
دنیایی که بقا مهم تر از ارزش هاست ...

از این جنبه این روز ها
احساس تراژدی یکسانی رو با این سیب دارم

با یک تفاوت ، ( ما زباله نیستیم ! )

دوستش ندارم اما برچسب بد بودن نمیزنم
چون انتخابش نبوده

شروع طوفانی رایحه سیب با ترکیب کمی لیمو، که به اعتقاد بنده شبیه سیب و لیموی طبیعی و تازه نیست و بیشتر آدامسی و پاستیلیه یه جور رایحه مصنوعی (البته منظور از مصنوعی بودن بی کیفیت بودن نیست، اتفاقا خیلی هم رایحه زیبایی داره، منظور یه رایحه فرآوری شده تو محصولات غذاییه)
در لحظه اول برام بوی یه شامپوی قدیمی رو تداعی کرد «شامپو سیب ایرن» احتمالا دهه شصتی ها این رایحه رو به خوبی به یاد دارن😁
از بین عطرهایی که تاحالا تست کردم بخوام مشابه اینکارو بگم خیلی شبیه لایت بلو اینتنس زنانه از برند دولچه گابانا هستش.
بعد فروکش رایحه اولیه کم کم سروکله رز هم پیدا میشه و در اواخر عمر کوتاه این عطر؛ روایح چوبی هم مدت کوتاهی خودی نشون میدن و با یه بالانس کم رمق بین روایح چوبی و سیب رو به انتها میره.
در کل رایحه ملایم و دوست داشتنی داره. پخش مناسب اما ماندگاری در حد متوسط و حتی پائین تر، رو پوست من رایحه بعد از یک ساعت و نیم به صورت اسکین سنت قابل تشخیص بود، رایحه ای خطی داره و چندان پیچیده نیست، اما تفکیک و شفافیت روایح مناسبه

له فلِغ دُو دیشه/ گل های زباله
Trash but never waste.
این جمله در تریلرش گفته شده و با توجه به کانسپت عطر به معنای ارتباط بین ضایعات و تجملاته و به عبارتی به دنبال حفظ تعادل بین این دو است.
ایتالیبِغ دوغانژ محکوم کننده ی زباله های تجملی هست که تولید می کنه و راه حلی رو برای حل این مشکل ایجاد کرده.
راهی برای اختراع دوباره ی زیبایی در همه ی اَشکال.
در نتیجه در این عطر، از موادی استفاده کرده که قبلا برای سایر عطرها و محصولات استفاده شده بودند و باید دور ریخته می شدند.
به عبارتی مواد در این عطر برای بار دوم تقطیر شدند.
به همین علت کیفیت رایحه ها به شدت شفاف و با کیفیته و به تعادل کامل رسیده.
در شروع رایحه ی سیب خشک شده، با شیرینی ملیح با رگه هایی از رز خشک شده ترکیب شد.
مثل رایحه ی رزی که برای رز پریک نوشته بودم، (رز خشکیده)
در درای دَون همچنان حالت خشک خودش رو حفظ کرد و ترکیبی از روایح چوبی به همراه نعناع هندی به کار اضافه شدند.
در نت ها، ایزو ای سوپر نوشته شده، که ملودی جان هم در مورد عطر فارنهایت به اون اشاره کرده بودن.
ایزو ای سوپر رایحه خشک، چوبی، با مشخصه هایی از عنبر، وتیور، پاچولی و ته مایه ی فنولیه.
رایحه ی بسیار شفاف و خنثی و عاری از احساس سنگینی.
ابدا تند نیست اما بسیار غنی و چند سویه است و به ندرت برای کسی آزاردهنده خواهد بود.

عطری بسیار زیبا و خاص و لاکچری ، با بوی بسیار تمیز و تفکیک پذیر ، تمام نت های عطر قابل تشخیص است...
امیدوارم که ازش لذت ببرید و خاطره سازی کنید ...