Dior - Oud Ispahan

دو مورد می‌تونه وجود داشته باشه؛ یا من بینیمو از دست دادم یا جناب دماشی؛ که مورد اول البته محتمل‌تره قطعا. به هر حال ایشون عطار هستن و نصف بیشتر لاین پرایوت و جنرال دیور حاصل دسترنج آقای دماشی می‌باشد.
برای من و طبق تستی که دیروز از عود اصفهان داشتم، فاجعه تر از این عطر فکر نمی‌کنم دیگه استشمام کنم به زندگیم. من سوال یکی از دوستان که پایین‌تر از کامنت من درج شده رو دوباره تکرار می‌کنم؛ آقای دماشی، عود کجاست دقیقا؟ می‌شه عود رو به من نشون بدی؟ رگه های مرده‌ای از عود دقیقا زیر بستر کار وجود داره. دقت کنید: زیر بستر کار.
عود اصفهان یک شیشه گلاب کاشانه که مشخصا بر بستری از رز نهادینه شده و زیر بستر همون طور که گفتم مقداری عود وجود داره البته و نه روی بستر.
دقیقا انگار تام فورد عود وود ریفرموله رو اسپری کرده باشی روی لباس و بعد از این که لباس به مدت ۵ روز توی کمد مونده باشه و یه سنت بسیار ضعیف از عود وجود داشته باشه بر روی الیافش، یک شیشه گلاب رو با دست و دلبازی خالی کنی روش!
من همیشه با لویی ویتون امبره نومد مشکل داشتم، از دید من امبره نومد بوی رز غالب داشت و البته نتی برگرفته از یکی از سابستنس های خشخاش همراهیش می‌کرد و برای من اصلا مطلوب نبود، با این حال یک عطر عودی بود که من دوستش نداشتم. عود اصفهان حتی یک عطر عودی هم نیست و اسمش عود اصفهانه!
رز حالت فلزی نداره در این جا و با یه رز وحشی‌تر طرف هستیم که تا حدی همون طور که یکی از دوستان گفتن ممکنه انیمالیک حس شه و البته نمیتونیم کاملا انیمالیک بدونیمش. هاله‌هایی از این موضوع رو می‌شه حس کرد. و البته طرف زنانه‌ی این عطر بسیار بیشتر به طرف مردانش می‌چربه.
چوب صندل سفید؟:) فکر نمی‌کنم.
به هر حال من عذر می‌خوام اگر سایر دوستان و عزیزان حاضر در این محفل سنت عود رو دریافت می‌کنن از این عطر‌. من نمی کنم و خیلی هم تلاش کردم بکنم.
پرفورمانس بسیار خوب.
در پایان به دوستان پیشنهاد می‌کنم لدر عود رو تست کنید از لاین پرایوت دیور که عطارش هم همین جناب دماشی هست. یک عطر عودی فاخر و بسیار قدرتمند از همین برند که طرفداران روایح عودی لذت خواهند برد از این عطر قطعا.

این عطر به درد عطر بودن نمیخوره(این فقط نظر منه) عطر بدی نیست اما انچنان خوبم نیست 😣 بوی عودی و گل رز خیلی سنگینه و برای استفاده کردن آنچنان بوی خوشایندی نداره البته بعضی ها ممکنه خوششون بیاد عده‌ی خیلی کمی من که این عطرو ۵ میلشو ۳ سال پیش خریدم و بعضی موقع ها فقط میرم بوش میکنم و رغبت نمیکنم بزنمش 🤕

اسم عطر و میگذاشتن گلاب کاشان به نظر من بوش جالب نیست

عطر ساده و بی آلایش،رز و عود به همین سادگی بعضی موقع ها نباید منتظر پیچیدگی ها بود شاید لذت در همین سادگی ها باشد،درسته از نگاه ما ایرانی ها چندان جذاب به نظر نمیرسد این سادگی و این روایح ولی باور کنید خیلی ها دوست دارند همین سادگی و همین روایح و دنیا با این تفاوت ها قشنگ.خوش رنگ،خوش بو،خوش قلب باشید.

شبیه‌تدین عطر به عود لدر دیور همین کار است. و کسانی که هر دو کار را تست داشته‌اند احتمالا دلیل دیسکانت شدن عود لدر را با مقایسه‌ی این دو کار متوجه خواهند شد.

وجه انیمالیک مدفوعی‌ای که در لدر عود حضور دارد در این کار تا حدود زیادی حدف شده. لذا کار قابل‌پوشش‌تر و صیقل خورده‌تر شده است.

یک‌کار عودی و ادویه‌ای و تا حدی اینسنس و اورینتال.

پخش و ملندگاری بسیار خوبی دارد

مورد پسند نیست متاسفانه. کار همچنان هارش،‌ تند و عیرقایل تحمل برای من است.

این‌کار را‌مقایسه کنید با عود اند عود کارتیر. که به نطرم‌جرو بهترین کارهای عودی است. یک عود در ترکیب با رایحه‌ی‌کاکایویی، خاکی و پچولی فدون هیچ لبه‌ای آزار دهنده.

حقیقتی است که سراغ عود رفتن و از آن عطری دلچسب دراوردن جرو سخت‌ترین آرمونهای هنر عطاری است.

این اولین باره که در مورد عطری که خوشایندم نبود می خوام نظرم رو بنویسم. در مورد عود اسپهان لااقل باید بحث سلیقه ای بودن عطر رو گذاشت کنار. از دماشی معروف با خلق این همه عطر فوق العاده ساختن همچین عطری بعید بود، نه سلیقه شرقی هاست و نه غربی ها و حتی خاورمیانه. عطری است که برای بار دوم هم نمی خوام تستش کنم، حال بدکنه!!
رایحه ابتدایی این عطر با بوی نیمه شاداب و کمی شیرین رز ترکیب با عود آغاز میشه که حسی تلخ و چوبی، ترش و شیرین و گلی و رزی دارد. چیزی که از ابتدا کاملا مشخص است طبیعی بودن و کیفیت بسیار بالای رایحه های عود و رز استفاده شده در این عطر میباشد. شاید همین شدت کیفیت بالاست که رایحه ناخوشایندی رو ایجاد کرده. در کنار این دو رایحه مشک سفید نیز قرار دارد که حسی چرب و چرکین و حیوانی به عطر میدهد. در ادامه رایحه رز و عود تا حد مشخصی ضعیف شده و در حاشیه قرار میگیرند و رایحه مشک سفید و آن حالت چرکین و دودی و کثیف و بسیار خاص رایحه غالب عطر میگردد.
خلاصه از ما گفتن بود که برای تست هم نرین سمتش!

سربلند باشید و پیروز

چهارده بعد از ظهرِ روز یکشنبه، آقای 'م' در حالی که بر حسب عادت کف دستانش را روی میز می‌کوبید، بعد از شرح سرگذشتِ "شیرین و فرهاد"، با آن لحن پر طمطراقِ همیشگی اش، گفت: آآآی عزیزانم! بدانید وَ بدانید! یک؛ اگر اشاره ‌ای به طرفی گیرید، بدان معناست که چندین اشاره به سمت خودِ شماست!
دو؛ حواستان باشد، آن زمانی که آدمی تُند شود اولین آتش را در دامان خود بیندازد...!
•

•

•

در جمعی، حضورا، تعدادی بوییدند عود اسپهان را.
بیشترین جمله شنیده شده، توسط گوش راست، بدین شکل بود:
_ گلاب است. دوستش ندارم.
•

ساقه یک شاخه رُز به درازا کشید وُ بر گردن طناب افکند. گل زیبا بود لیکن تیغه داشت زهرآلود. تا بپیچید بر خِرخِره‌ام دَمی، نوایی، به پیشِ پرده چپ نجوا کرد: هیچ کدام از آن‌هایی که گویند نیستم...!


• شرحِ فضا:

"ایکس" یه شب که داشت بی‌محابا و هدف در جاده خیالِ خام وُ خاکی وُ غبار آلود خودش جیپِ گوجه‌ای رنگش رو می‌روند، به یه ستریپ کلاب رسید. زد بغل، رفت تو، نشست پشت بار، تکیلا گرفت، رقص رقاصه رو تماشا کرد، دست انداخت ته حلقومش وُ یه مشت اسکناس، شاباش وار، ریخت رو سر ستریپ دنسر سبزه اندام‌ترکه‌ایِ اونجا وُ عطرشو عمیق بو کشید و گفت به به!
مُشکِ عرق‌ کرده وُ سرکش!
حضار، دستمال به دست، حین پاک کردن عرق هیجان‌شان سوتی زدند و گفتند: ناز شستِ دماغ‌ات! معلومه شیر پاک خورده‌ای مَشتی.

[حقیقتا اینجانب اندک شبه آکوردی لکتونیک احساس می‌کنم در این عطر.] تو گویی دارد برای باز آفرینشِ معصومیتِ از دست رفته‌اش می‌نوشد.*

دم کرده، کثیف، با تمایلات صابونی. سیم بر بدن کشد تا پاک کند لکه چرک‌آلود را. عود هم یاغی‌ست. به "بلک عود"ِ لارن مزون می‌ماند. همانقدر سرکش و متوَحِش! می‌‌بلعد از سُرخی و پاکیِ رز؛ سپس قی می‌کند بر سبزیِ دشت، اسید معده خود را!

من از عُشاق رز ام. و دوستش ندارم ایشان را.
برای رز و آب و گل‌آب پسندان مناسب نیست به عقیده من!
رنگ‌های: سفید، گندم‌گون و سبزه
مکان: باری مملو از مَشتی.
سن: پلاس هجده


*پی‌نوشت:
ابتدا سلام‌ها و درود‌ها :)
و دوم پوزش بابت آشِ تندی که شوربا شوربا پختم امشب.
و سوم... گفتم آن بالا 'معصومیت کودکی'.
یکی از حسرت‌هایی که همیشه و همیشه بر دلم خواهد ماند می‌دانید چیست؟
قدیم‌تر ها، خردسالان فامیل، از مهر و عادت، برایم بی‌شمار نقاشی می‌کشیدند. قسمتی از کمدم مملو از کاغذ‌های رنگی شده بود... بعد‌تر ها که سن خودم هم بیشتر شد و کمبود جا و خانه تکانی هم مزید بر علت شدند، همه آنها را، همراه کتاب‌های درسی دبیرستان ام، فرستادم برای بازیافت. آن کودکان برای خودشان نوجوان و جوان شده اند. دارند بزرگ می‌شوند و از آن رویایِ صغیر خود بیرون می‌آیند. حال دیگر چون بزرگ‌سالان می‌دانند که غم چیست، افسوس چیست، دعوا چیست، مُشکل و تنگنا چیست.. برخی هایشان هم می‌دانند که خُسران وجود والدینی نا‌اهل‌ چگونه تیشه بر ریشه زندگی‌شان خواهد زد! عکس‌های کودکی‌شان را که می‌بینم با خود زمزمه می‌کنم که ای کاش هیچ‌گاه قد نمی‌کشیدید. ایکاش لااقل آن زمان می‌توانستم به شما بگویم که برای بزرگ‌ شدن و بالا بردن رقم سن‌تان، انقدر تقلا نکنید! اما بزرگ‌ترین حسرت را برای آن کاغذ‌های بازیافت شده می‌خورم. دلم می‌خواست می‌توانستم تعدادی از آنها را هر شب مقابل خود بگذارم و برای یک معصومیت‌ رها شده، همچون حال، بگریم.