عطر فیم برای من تماما یه تجربه جدید و ماجراجویی‌ بسیار جذابی بود.
اول که باتلشو دیدم انتظار یه رایحه جنریک،تکراری و حتی تاحدی بچگانه و شلوغ رو داشتم.
اسم استاد آلبرتو موریلاس رو که دیدم یه مقدار ترغیب شدم به تست مستقیمش و یه دکانت ازش سفارش دادم.
زمانی که اسپری کردم یه رایحه پرحرارت و به قولی داغ،مطلقا از انبه حس کردم و بعد از چند دقیقه و شروع فاز درای‌داون یه رایحه شیرینِ بسیار دلچسب از انبه در کنار آکورد لاکتونیکی و کرمی وانیل و چیزی که نقطه تمایز این عطر بود بستر چوبی و کهربایی‌گونه این عطر بود.
حس کردم نت کهربا داره اما احتمالا نت الیبانیوم بوده که یه حس تلخ و چوبی به این رایحه می‌ده و بسیار بسیار زیاد شیکش می‌کنه و تاحدودی غالب و پایداره.
می‌تونم بگم یه عطر کاملا تروپیکالِ فورمال(رسمی) هست چون معمولا عطرهای اولترا میوه‌ای یا استوایی حس راحتی،سفر و کمی لوس و تینیج رو انتقال می‌دن اما این عطر عجیب بالغ،نافذ و عمیق هست.
اگه رایحه استوایی/چوبی با رگه‌های تلخی و شیک می‌پسندین انتخاب جذابیه.
بدون اینکه نت‌های میوه‌ای رو بالزامیکی و چسبناک یا اینسنس کنه،حس چوبی و تلخ رو احتمالا با ادغام الیبانیوم و چوب انتقال داده و ذره‌ای از حس اولیهِ انبه‌ که شیری/وانیلی هست کم نشده.
کانترست جذابی داره و واقعا رایحش رو دوست داشتم و خیلی پیچیده‌تر از چیزی بود که فکرشو می‌کردم.
و به شکل عجیبی به مشام بیشتر آدم‌ها دلچسب هست و از اون عطراست که به قول معروف شامه رو قلقلک می‌ده و مجاب می‌کنه که اسم عطر رو بپرسن.
فقط کاش باتیل‌دیزاین شیک‌تر و الگنت‌تری داشت چون اصلا رایحش فانتزی و کم‌سن و سال نیست.

شاخص‌ترین و شاهکارترین آرت هنری با غلبیت نت مریم
اونقدر رایحه این عطر رو دوست دارم که بنظرم رایحش در چهارچوب کلمه "عطر" نمی‌گنجه و به معنای واقعی جواهری کم‌نظیر با فرمولاسیون جادوییِ استاد عطرسازی دومنیک روپیون هست.
بین روایح باغلبیت مریم این عطر و ممومارفا واقعا جایگاه ویژه‌ای برای من دارن البته کارنال فلاور با اختلاف بیشتر.
کارنال فلاور به معنی گل شه*وانی که توی اشعار به هوس و اشتیاق غالبا زنانه نسبت داده می‌شه.
شروعی از غلبیت نت مریم به شکلی سبز یا به اصطلاح green داره،گل مریم تازه توی گل‌فروشی ها که هنوز هاله‌ سبزی داره و کاملا باز نشده و به قول یکی از دوستان اکالپتوس توی رایحه این عطر بیشتر از اینکه مستقلا وارد عمل بشه،بیشتر حس سبز و گرسی به مریم می‌بخشه که به مرور و با ورود به فاز درای‌داون از شدت گرسی بودن مریم کاسته می‌شه و نت نارگیل در کنار مریم قرار می‌گیره،منتهی نارگیل اونقدر حس کرمی و لاکتونیکی نداره.
مثلا عطر ورساچه کریستال نویر یه نت نارگیلیِ خشک و چوبی داره،یه حالتی مثل اینکه مثلا شیره نارگیل رو روی پوستش ریخته باشی و پوستش رو بوبکشی،طوری که حس چوبی یه مقدار غالب‌تر از حس شیری/لاکتونیکی نارگیل باشه.
جنس نارگیل کارنال فلاور هم به مشام بیشتر اینطوری هست تا خیلی کرمی.
از اونجایی که در مرحله اول اکلالیپتوس حس گرسی و کمی تند به رایحه می‌ده،زمانی که خودشو کنار می‌کشه،مریم به اون ماهیت بالذات نرم‌تر و شیرین‌تر خودش می‌رسه که در ادامه آدم رو وادار می‌کنه که تصور کنه شاید تأثیر نارگیل باشه اما از دید من نارگیل خشک و بیشتر چوبی هست و اون حالت لطافتِ‌ثانویه مریم بیشتر بخاطر فِید شدن اکالپیتوس و جاافتادن رایحه مریم هست.
به مرور و بیشتر در رد بود و فواصل دورتر رایحه مشک به مشام می‌رسه که بسیار باکیفیت هست.
راجب نت ملون می‌تونم بگم با نوسان هوا خودشو نشون می‌ده
یعنی نت پایداری نیست و خیلی به عادتِ‌شامه فرد و سردی/گرمی هوا داره و به شیرینی مضاعفی به رایحه می‌بخشه که از نظر من،برخلاف انتظار توی هوای گرم و کمی و مرطوب مشخص‌تر هست‌.
و رایحه یلانگ‌یلانگ که انگار گَردش رو سرتاسر رایحه پاشیدن و کل کامپلکس از هاله‌ نازک یلانگ‌یلانگ عبور کرده.
نت یلانگ‌یلانگ از اون نت‌هایی هست که من شخصا فورا تشخیص می‌دم و رایحه تند و شیرینِ وینتیج داره که در سرتاسر این رایحه به شکل کمرنگ اما یکدست حس می‌شه.
پرفورمنس بسیار قوی و سیاژ بالایی داره.
واقعا دوسال ارزش ساخت چنین شاهکار ماندگاری رو داشته،داره و خواهد داشت.

درود ساجده عزیز
ممنونم از بازخورد و لطفتون
از سن‌کم دنیای روایح برای من پر از خاطره و داستان بوده و هست
دلیل زیاده‌رویم توی بیان کوچکترین جزئیات اینکه رد عطرها توی آهنگ‌ها،مد و ترند سال‌های مختلف،کوچه و خیابان‌ها،فصل‌ها و در نهایت آدم‌ها می‌مونه،بخاطر همین توی خیلی از رویوهای اخیرم میگم فلان‌سال،فلان‌شخص،فلان‌جا...
عطرهای زیادی استفاده کردم و قطعا چشمم به جزئیات بصری تداعی‌کننده یا مستقیما خود عطر به مشامم بخوره قطعا تعریف خواهم کرد

لیپ‌استیک رز فردریک مال؟
تجربه‌ای که با فرست اسنیف داشتم اینطوری بود که مایل بودم این رایحه رو Marilyn's kiss flavor صدا بزنم

یه رایحه سرتاسر زنانه،بسیار لوند، پودری و وینتیج

لیپ‌استیک رز یعنی خودِ ماشین زمان
شما رو می‌بره به اواسط دهه پنجاه‌میلادی،قلب هالیوود،اتاق گریم و بک‌استیج فیلم The seven year itch(خارش هفت‌ساله-۱۹۵۵)پیش از ریکورد سکانس آکنیک White dress pose یا همون skirt blowing(بالا رفتن پیراهن)و درست زمانی که وایتی،میکاپ آرتیست معروف مرلین مونرو،کیف‌معروف صندوقی شکل لوازم آرایشش رو باز می‌کنه و رژ سرخ دیابولیک گرلن که امضای مرلین مونرو بود رو بیرون می‌کشه
چند لحظه‌ای در کیف باز می‌مونه و رایحه پودرهای فشرده که نامرتب روی شیارهای کیف ریخته،براش هایی که وایتی برای کشیدن سایه با وسواس فوت می‌کنه و در نتیجه
رایحه پودری که در فضایی نه‌چندان منظم و dusty(غبارآلود) پخش می‌شه
وقتی این عطرو بو کشیدم سکانس به سکانس فیلم بلوند با بازی آنا د آرماس که سرگذشت مرلین مونرو بود برام یادآوری شد
واقعا اگر مرلین مونرو رایحه بود،قطعا می‌شد لیپ‌استیک رز
اگرچه رایحه محبوبش شنل نامبرفایو بود اما نامبرفایو برای تصویر طناز و خنده‌های فریبنده مرلین،زیادی سنگین و آلدهیدی بود
قبل از لیپ‌استیک رز تصور امروزیم از مرلین مونرو عطر لاویه‌بل بود
کاملا آیکنیک،شناخته‌شده و جاافتاده بین مردم،پرانرژی،مجذوب‌کننده،همیشه خندان و سرتاسر زنانه
اما بعد تست لیپ‌استیک رز متوجه شدم که بهترین مثال توی دنیای روایح از مرلین،همین عطره
اپنینگ این کاملا پودری و یجورایی زنبق خالص هست و به مرور شیرینیِ بسیار متعادل تمشک در پس‌زمینه تلفیق رایحه پودری و بنفشه حس می‌شه
اکورد پودری این عطر به قول Fatimah عزیز یه مقدار waxy هست و همین ساید،حس وینتیج بودن و اصالت بیشتری به رایحه می‌ده
می‌شه‌ گفت یه کیف لوازم آرایشی که سن لوازم داخلش بیشتر از بیست ساله و بلااستفاده مونده
رایحه رز رو ابدا حس نکردم نه در شروع نه در پایان و توی نظرات کاربران هم خونده بودم و کمتر بهش اشاره شده
بنظرم اگر کسی حساسیتی بالایی نسبت به نت رز داشته باشه ،می‌تونه خیالش از حس نشدن این نت راحت باشه
به شکل عجیبی ماندگاری و عمیق رایحش روی پوست و مو بهتره و بیشتر از سیاژ،ماندگاری و عمیق رایحه خوبی داره
عمیقا دوسش دارم و از موردعلاقه ترینهام هست

توصیف اولیه از این عطر:
'ساده و بسیار حال‌خوب‌کن"
توی نظر اول که رایحش رو حس کردم گفتم راحیش که سادست پس چرا اینقدر مثبته،چرا اینقدر شاده،چرا اینقدر خوش‌انرژیه؟
یه کانترستی وجود داشت بین کامپلکس‌رایحه و حسی که منتقل می‌کرد
معمولا به روایح میوه‌ای غیرپیچیده و به اصطلاح شامپویی به همون اندازه که خیلی سریع‌تر توی ذهنم هرم‌نت‌ها و آکوردبندیش به صورت دیفالت و آلردی آنالیز می‌شه،یه بازخورد ساده می‌دم و در ادامه به همون‌اندازه سادگیش،سهم کوچک‌تری توی تغییر مودم داره و اونقدر نمی‌تونه توش دست ببره و عوضش کنه
اما این ساده دلبر...
شروع میوه‌ای بسیار جذاب با نت غالب هلو،در ادامه شکوفه زردآلو و نوسان کمی از روایح گلی در قلب رایحه محسوسه
تعادل‌جذابی میانه راه برقرار و در نهایت به پایانی جذاب،لاکتونیکی و کرمی ختم می‌شه
بنظرم نت هلو مثل رنگ نارنجیه
آنچنان طرفدار نداره و توی خیلی از موارد رنگ پرریسکی حساب می‌شه اما پرانرژی بودنش غیرقابل انکاره و هر جا که پاش باز شه،حضورش رو فریاد می‌زنه و همه متوجه وجودش می‌شن
خصوصا وقتی حالت تنباکویی نداشته باشه و کاملا ساید فرش و شفاف بودنش رو حفظ کنه،گاردها به مراتب کمتر و بازخوردهای مثبت عمومی بیشتر می‌شه
در مجموع رایحه فوق‌حرفه‌ای یا خاصی نداره اما aura بالایی داره و واقعا حس خوبی منتقل می‌کنه
مشابه این aura رو می‌تونم شباهت بدم به ورساچه دیلان پرپل
کامپلکس ساده،غیرتکراری و کمتر دیده شده اما بسیار خوش‌بازخورد و دوست‌داشتنی
نت پایه کاکائو رو کمتر حس کردم و بیشتر از کاکائو در فاز پایانی،متوجه بیس لاکتونیکی و خامه‌ای بودم
پرفورمنس معمولی و نیاز به تمدید داره خصوصا توی هوای گرم‌تر و مرطوب‌تر
در مجموع خیلی کیوته و یه شیکیِ دخترونه‌طور و تینیج‌‌پسند داره

درود آیسودا عزیز
درسته،این روزا خیلی به قدیم فکر می‌کنم و رویوهام حول اون زمان و حتی قدیم‌تر هست
خوشحالم از بازخوردت❤️

ميام از شهر عشق و کوله بار من غزل
پر از تکرار اسم خوب و دلچسب عسل
کسی که طعم اسمش طعم عاشق بودنه
طلوع تازه خواستن تو رگهای منه

عسل مثل گله، گل بارون زده
به شکل ناب عشق که از خواب اومده
سکوت لحظه هاش هياهوی غمه
به گلبرگ صداش هجوم شبنمه
نياز من به او ، ورای خواستنه
نياز جويبار ، به جاری بودنه

*اوایل سال ۷۶"

مادرم"عسل"،سال آخر دبیرستان بود و به قول خودش آخر هفته مد بوده برن دربند درکه،بعدش شهربازی اوین و آخرشب ساندویچ هایدا میدان مادر و کافه گلاسه‌های آخر جاده شمرون یا همون خیابان شریعتی
مانتو خفاشی،کتونی‌های زبانه‌دار،عینک‌گرد به قول خودشون آصفی(هیپی‌ها)،بند عینک و النگوهای های چوبی،موهای فر ریز که از شب قبلش بیگودی‌های زرد و سبز فسفری میپیچیدن و
عطر ارگانزا....
گویا پدرم رو تو یکی از همین (آخر هفته‌ها) دربند دیده و بعد یه گپ مختصر سوار ماشینش شده
اون موقع پسرهایی که پاترول،بنز c180 و دوو سیلو داشتن،پادشاهی می‌کردن و پدر من هم دوو ریسر GTI داشته
شماره بینشون رد و بدل میشه اما از اونجایی مادرم مایل نبوده رقم آخر شماره رو عمدا اشتباه می‌گه و دوکوچه پایین‌تر از خونشون پیاده می‌شه
پدرم می‌گفت بوی عطر ارگانزاش روی کمربند رد گذاشته بود و تا یه هفته هرروز صبح که میخواسته بره سرکار بوش داخل اتاقک ماشین حس می‌شده
اون‌‌زمان اونقدر جدید بوده که کاملا خاص،پیچیده و منحصربفرد به مشام می‌رسیده
همون‌طور که انتظار می‌رفت،پدرم متوجه اشتباه بودن شماره می‌شه و تا چند روز ردِ ارگانزا بوده و همزمان پلی شدن آهنگ‌های داریوش داخل ماشین...
دو سه هفته بعد به شکل کاملا تصادفی مجدد مادرم رو داخل پاساژ صفویه خیابان ولیعصر می‌بینه و با کلی خواهش‌تمنا قرار دیت اول رو می‌ذاره
روز دیت اول یه سبد لیلیوم صورتی و آنتاریوم از گل بهرام‌جردن می‌گیره،کنارش یه گردنبند طلا با پلاکASAL می‌ذاره و مادرم رو رستوران هتل‌همای ونک می‌‌بره و نهایتا کمتر از سه‌ماه بعد ازدواج میکنن
مادرم می‌گفت گویا می‌خواسته عطر ترزور لانکوم کهربایی‌رنگ رو موقع خرید عروسی انتخاب کنه اما به اصرار پدرم و به یاد ایام آشنایی ارگانزا می‌شه عطر عروسی مادرم
در کنار این رایحه مجدد به انتخاب پدرم
،آهنگ عسل ابی، پس‌زمینه فیلم‌عروسیشون می‌شه
و بخاطر همین هر وقت این آهنگ رو گوش می‌دم عطر ارگانزا میزنه زیر بینیم
برسیم به رایحش که از دید من یه رایحه کاملا سنگین و غیرتکراری با غلبیت آکورد گل‌های سفید،گاها کمی آلدهید در کنار فضای ملموس چوبی و کمی تیزی ادویه
این کامپلکس بنظرم زمان خودش شاهکار بوده اما توی دنیای امروزی و حتی بین روایح گلی-چوبی جایگاه چندان محبوبی نداره و نباید انتظار گرفتن بازخورد مثبت داشت
از دید شخصی‌من ارگانزا شیک،باکلاس،پیچیده و کاملا جاافتاده هست و دقیقا همون‌طور هست که باید باشه
وقتی مادرم داستان این عطر رو تعریف می‌کرد به شکل عجیب و عمیقی حس می‌کردم چقدر با فضای اون موقع هارمونی داشته و چقدر انتخاب زیبایی بوده
برای استفاده روزمره یا دائم نمی‌پسندم و بنظرم برای دنیای امروز گزینه‌های گلی/چوبی جذاب‌تری وجود داره اما در نهایت،کلمه زمان در دنیای روایح شاید آنچنان مطرح نباشه و یه انتخاب تایم‌لس برای مجالس می‌تونه باشه


سپاس از نگاه ارزشمندتان❤️

درود ونوس عزیز
قبل از هرچیزی از تو و مجدد بقیه دوستان ممنونم برای زمانی که صرف خوندن این رویو کردین و بازخورد ارزشمندتون
قدردان لطف و قلب مهربانت هستم عزیزدلم❤️
با توصیفات و کلماتی که بکار بردی حسابی شرمندم کردی
من چون اختلاف سنی کمی با مادرم دارم(۱۸ سال) و وجود
خواهرم و حتی خالم که با اون هم ۵ سال تفاوت سنی دارم،هممون یجورایی با هم بزرگ شدیم
زمانی که من بدنیا اومدم از اون جایی که مامانم همون تجربه رو ۵ سال پیش راجب خواهرش داشت و هم بخاطر سن کمش ،بیشتر منو به چشم خواهرش دید تا دید مادر و فرزندی
سر همین مجموعا خیلی زودتر تو دنیای روایح و عطر و لوازم آرایش گیر افتادم و تا الانم همچنان دیوانه‌وار دنبال می‌کنم و نمی‌تونم رها کنم😂😂😂
مثلا می‌خواست لوازم آرایش یا عطر بخره همیشه منو با خودش می‌برد و خصوصا وقتی ۱۰/۱۲ سالم شد رو من تست هم می‌کرد یا سالن و آرایشگاه می‌رفتم باهاش همیشه راجب ناخن و آرایشش نظر می‌دادم و سر همین شاید به نسبت همسن‌وسالهام زودتر اومدم توی این خط و الان توی سن ۲۸ سالگی احساس بازنشستگی دارم😂

وایت‌ پچولی از اون عطرهایی هست که اگر مثل من خوش‌شانس باشید از رد بو باهاش آشنا می‌شید و احتمالا اگه به منظور تست و خرید برید طرفش،فضای اپنینگش اونقدر دامنیت هست که مجال قضاوت درست(خصوصا راجب فاز نهایی یا درای داون) رو تا یکی‌دو روز ازتون می‌گیره
من زمانی با این رایحه آشنا شدم که یجورایی هنوز پاش به ایران و مغازه‌های راسته وزرا باز نشده بود و یه شخصی که بعدها دوست خانوادگیمون شد،برای پیوندکلیه مادرشون موقتا از سنتامونیکا آمریکا اومده بودن اون موقع(حدود سال ۸۹/۹۰) و از این رایحه استفاده می‌کردن و آشنایی ما هم دقیقا به همون زمان برمی‌گشت
چون آشنایی ما از طرف خالم بود گویا رایحه بنظرش جالب و جدید میومده و ازش اسم عطرشو پرسیده و گفته تام فورد،از اونجایی که اون زمان دوران پادشاهی بلک‌ارکید بوده خالم گفته بلک‌ارکید؟بلک‌ارکید نیستا و اونم گفته:بلک‌ارکید که خیلی وقته رو بورس نیست،این لانچ جدیده اسمش وایت پچولیه و از آمریکا خریدم
خیلی هم تاکید کرده دوستاش و دخترای لس‌آنجلسی خیلی از این عطر استفاده می‌کنن و از همون زمان توی آمریکا رکورد فروش بالایی داشته
اون موقع یادمه کل مغازه‌های وزرا و میدان آرژانتین و پاساژهارو بالا پایین کردیم و نبود که نبود
بالاخره خالم چند ماه بعد از یه بوتیک‌عطر توی میلادنور شکارش کرد
بعد ها و می‌شه گفت برای اولین بار بعد از اون عزیزی که گفتم،به وفور و خیلی بیشتر توی گلستان شهرک‌غرب به مشامم می‌خورد
از اونجایی که اون موقع شهرک‌غرب حکم کف اکسپلور اینستاگرام امروز رو داشت،آخرین مدوترندهای عطر و استایل برای اولین بار از اونجا درمیومد و شاید بخاطر این بود که از قدیم اینطور جاافتاده،شهرک‌غرب=بورلی‌هیلز ایران
و چون کلنگشو آمریکایی ها زدن و طراحی شهریش خصوصا فاز یک از معماری آمریکایی(شهرهای غرب آمریکا) الهام گرفته شده،ساکنینش هم بالذات یه افاده آمریکایی دارن و مدهای هالیوودی زودتر از جاهای دیگه توی شهرک‌غرب جا باز می‌کردن

برسیم به وایت پچولی که برای من تماما توی دو چیز خلاصه میشه
نعناهندی در تندترین و شاید غلیظ‌ترین اسانس و دوزش+رایحه اینسنس،دودی،عودی

تندی در اپنینیگ‌کار به جرئت بلد‌تر و پررنگ‌تره و رایحه گشنیز درکنار یکسری روایح اسپاسیِ فرش و تیز،بک‌گراند نعناهندی رو که از اول به مشام می‌رسه رو بیشتر تقویت می‌کنن و به مرور رایحه به سمت گرم و عودی شدن می‌ره و از شدت تندی اولیه کمی کاسته می‌شه.(دوستان اشاره کردن و بنظرم من هم تا حدودی درسته،اکورد اینسنش مشابه کافور هست)
یه نکته مشترک راجب این عطر و بلک‌ارکید(به علاوه فلنکرهای مختلفش) وجود داره:

این عطر ذاتا باید بهتون بیاد نه صرفا براساس قدرت خرید و علاقه‌شخصی

فرض کنید مثلا سایز لباس شما ۳۶ هست،در بهترین‌حالت تن‌خور یه پیرهن سایز ۳۶ رو درنظر می‌گیریم که تماما روی اندام شما نشسته
اما
اندازه بودن یه بحثه،اومدن یه بحث جداست
هر لباسی که از لحاظ اندازه فیته،لزوما به شخص نمیاد و این بحث اومدن به خیلی از فاکتورهای دیگه مثل رنگ لباس و تناژ پوستی اون شخص،شکاف و دکولتها باتوجه به تایپولوژی بدن،قالب کلی لباس،تکسچر و جنس لباس و...بستگی داره
یعنی باید تمام این تایتل ها بصورت جداگانه نمره 10/10 رو متناسب با بدن اون شخص بگیره که نهایتا بشه به اون لوک،در کنار اندازه مناسب نمره 100/100 رو بدیم
این دو عطر و شاید بشه گفت تمام عطر‌های تام فورد بسیار به دمای هوا،مکانی که استفاده می‌شه،مقداری که اسپری می‌شه و حتی استایل شخصیتی/ظاهری اون فرد بستگی داره و با اینکه من خودم منتخبی از این برند نداشتم،اما افرادی رو دیدم که هم وایت‌پچولی،هم بلک‌ارکید که نمونه‌های سنگین و شاخص این برند هستن بسیار تن‌پوش زیبایی رو آن این افراد داشتن
همون عزیزی که گفتم،از دید من شیمی‌پوست و استایلشون با عطرهای فوژه،شیپق با غلبیت نعناهندی هماهنگی بسیار زیادی داره و تا الان به ترتیب عطر های
وایت پچولی،بریزر ول کارتیه،بارنیا رو ازشون متوجه شدم و بااینکه سلیقه شخصی من نبود اما از تطابق این روایح با لوک‌نهایی+شخصیتشون واقعا لذت بردم و برام دلنشین بوده
اونقدری که این چند روز مدام راجب این عطرها ریویو می‌دم
امیدوارم شما هم بتونید از طریق شخصی که این عطر تن‌پوش خوبی روشون داره و خوب پرزنت می‌کنه،آشنا بشید و کیف کنید

سپاس از نگاه ارزشمندتان❤️

بارنیا،وایت پچولی یا بیزر ول کارتیه هیچوقت انتخاب‌شخصی من نبود اما هربار از رد بوی این عطرها دیوونه می‌شدم و اونقدر حس شیکی،کیفیت و یونیکی می‌گرفتم که باید اسمش رو می‌پرسیدم
چیزی که خیلی توجهم رو راجب برند هرمس گرفته با وجود اینکه برند دیزاینری هست،از ترندها فاصله گرفته و اصالتش رو قربانی مارکتینگ و فروش نمی‌کنه
حتی بارنیا که به نسبت لانچ جدیدی هست،همون DNA شیپق/مرطوب و خزه‌ای/تند/چوبی/مرکباتی با بعضی از عنصرهای اصلی عطرهای فوژه مثل خزه و چوب‌بلوط رو حفظ کرده و خودشو درگیر رنگ و لعاب عطرهای گورماند امروزی نکرده
تست کامل از اپنینگ تا درای‌داون این عطر رو نداشتم و همون‌طور که کامنت قبلی گفتم،صرفا یک شب با ردبوش مواجه بودم که بشدت قوی و کل محیط رو گفته بود
چیزی که توی رد بوش متوجه شدم رایحه بسیار قوی و کمی mossy از چوب،تندی نعناهندی و سوسن اسپایسی بود
شباهت بسیاربسیار زیاد به بیزر ول کارتیه اما بریز ول یه مقدار سبک‌تر و گلی‌تر هست
در مجموع عطرهای هرمس به من حس اُلدمانی و استخوان‌دار بودن رو می‌دن،کسایی که برای اثبات کمیت و کیفیت بالای زندگیشون،لزوما نیازی به دیده‌شدن یا دنبال‌کردن ترندهای دو سه روزه ندارن
بشدت احساس اطمینان و اعتماد از روایحش می‌گیرم،یجوری که اگه زبون داشتن با یه صدای خشدار می‌گفتن:حرف من حرفه،رو من همیشه می‌تونی حساب کنی
مثل یه پناه امن و محکم می‌مونن بین کلی رایحه فانتزی و پرزرق و برق
حتی اونقدر ساده و کلاسیک هم نیستن که محدود به یه دوران خاص و سنین بالاتر بشن یا حوصله سربر باشن
همچنان آپدیت،همچنان کاریزماتیک،همچنان پیشرو و یونیک و در مجموع:
کیفیت،کیفیت،کیفیت👌🏼
اصالت،اصالت،اصالت👌🏼