«دیوریسیمو ادو تویلت» عطری رمانتیک و متعلق به دهه 50 میلادی است. رایحه گل برف در نتهای میانی این عطر نمایان میشود و همچون گل محبوب و خوشاقبال دیور شکوفا میگردد. «دیوریسیمو» عطری باطراوت و شفاف است که همچون صبحی بهاری و پُر از شبنم در میان جنگل نمایان میشود. نتهای آغازین این عطر را گل برف و گل یلانگ میسازند، درحالی که نتهای میانی از گل آماریلیس و گل بورونیا در کنار ردی از رایحه یاس سرشته شدهاند. کریستین دیور به گل برف بهعنوان نماد امید، خوشبختی و شادی باور داشت. فرانسویها گل برف را گلی افسانهای تلقی میکنند. براساس یک افسانه کهن، جنگجویی شجاع و نترس بهنام سن لئونارد میخواست که اوقاتش را در میان گلها و درختان سپری کند و زندگیاش را وقف خدا سازد. بدین ترتیب اجازه خواست تا برای زندگی کردن به جنگل برود. اژدهایی بهنام Temptetaion در آن جنگل زندگی میکرد. این دو با یکدیگر جنگیدند و خون ریختند و لئونارد آنچنان شجاعانه و بیهراس با اژدها جنگید تا بالاخره او را شکست داد. آنجا که خون اژدها ریخته بود، علفهایی هرز و سمی روییدند، اما هرجا که به خون سن لئونارد آغشته شده بود، جوانههای گل برف شروع به رویین کردند. فرانسویان باور دارند که گل برف از گلهای مقدس است و کریستین دیور نیز که برای خلق عطر شگفتانگیز «دیوریسیمو» از آن الهام گرفته بود، به چنین چیزی باور داشت.
ادموند رودنیتسکا (عطرسازی اهل سرزمین گراس فرانسه) میخواست عطری با روحی انقلابی خلق کند که به سلطنت عطرهای شیرین در بازار عطرها پایان دهد. هدف اصلی او، این بود که فرمولاسیون عطر را سادهسازی کند و نهایتا عطری ساده اما درخشان بسازد. او رویای عطری را در سر داشت که به بوی گلهای برف روییده در باغ خودش شباهت داشته باشد؛ گلهایی که همیشه بویشان هنگام استراحت مشام او را پُر میکرد. دیور و رودنیتسکا در 1955 با یکدیگر ملاقات کردند و در سال 1956 با خلق عطر «دیوریسیمو» به رویاهایشان تحقق بخشیدند. در آن دوران، رنه گویرو (تصویرساز مشهور ایتالیایی) کار طراحی این عطر خاص را بر عهده گرفته بود. بهگفته کریستین دیور، «دیوریسیمو» عطری برگرفته از روح اوست یا «بیانکننده روح او در جهان عطرها».
| نوع عطر | ادو تویلت |
| برند | دیور |
| عطار | ادموند رودنایتسکا |
| طبع | خنک |
| سال عرضه | 1956 |
| گروه بویایی | رایحه های گلی |
| کشور مبدأ | فرانسه |
| مناسب برای | بانوان |
| اسانس اولیه | ترنج ، ترکیبات سبز |
| اسانس میانی | یاس، رزماری ، گل برف ، گل یلانگ ، گل سوسن، گل آماریلیس ، یاس بنفش، گل بورونیا |
| اسانس پایه | چوب صندل سفید ، مشک زباد |
دیوریسیمو زمانی عظمتی بوده، شیری غران که حالا بیدندانه و بیخطر اما هنوز هم شیره، برای همین بسیاری از کسانی که این عطر رو تست میکنن با خودشون خواهند گفت یعنی زمانی این رایحه یکی از شاهکارهای دیور بوده؟
دیوریسیمو بعد از بیش از نیم قرن کماکان داره تولید میشه، پس با اینکه بخش زیادی از عظمتش از دست رفته ولی هنوز هم کار قابل اعتناییه، این شاهکار رودنیتسکا رو فرانسوا دماشی بعدها به دلیل قوانین بهداشتی ایفرا ریفورموله کرده و عطری که در حال حاظر تولید میشه عطر دماشیه نه رودنیتسکای کبیر. اکر یکی از تولیدات ماقبل دهه نود این عطر رو پیدا کنید تازه متوجه میشید رودنیتسکا چه کرده.
موگه گل نمادین فرانسویها و گل مورد علاقه کریستین دیور در دهه پنجاه و حتا در آن دوران نماد دیور، گلیه که عصارهگیری ازش امکانپذیر نیست، چون عصاره این گل فاقد بوئه. دیوریسیمو تلاشی بزرگ برای بازسازی سینتتیک موگه توسط رودنیتسکا بوده و این تلاش چنان موفق بوده که نتیجه کار رودنیتسکا با رایحه واقعی موگه مو نمیزده. اما اهمیت دیوریسیمو به همین جا ختم نمیشه در آن سالهای دهه پنجاه کل بازار رو عطرهای شیرین و گورمند فرا گرفته بود در حدی که رودنیتسکا گفته عطارها عطر و غذا رو با هم اشتباه گرفتن. دیوریسیمو ایستادن در مقابل جریان غالب و کلیشهای عطرهای زنانه آن دوران بوده.
آن زمان دیوریسیمو رایحه غالبش موگه بوده اما امروز به دلیل حساسیتزا بودن از دوز کمتری استفاده میشه و در نسخه امروزی یاس حرف اول رو میزنه نه موگه، دیوریسیمو مجسمهای پاکتراش بوده از موگه و یاس و یاس بنفش و سوسن، شروعی سبز و مرکباتی بر بستری فلورال و چوبی و نکته مهمش اینجاست که با لمس نتی انیمالیک این مجسمه جان میگرفته و فضایی زنده و جذاب ایجاد میکرده فضایی مانند باغ گلی زنده.
نسخه امروزی به نظر من هنوز هم ارزشمنده اما دیگه نه خبری از غلظت موگه هست و نه نت حیوانی، آن باغ گل زنده حالا دسته گل تر و تازه ایه که یاسش کاملا غالبه، دسته گلی که انگار همین لحظه از گل فروشی تحویل گرفتین و تداعی گر بهاره. یاس تا پایان قدرتمند خواهد ماند و همه چیز رو تحت شعاع قرار میده، هنوز هم همان موضع رودنیتسکا در این عطر کار میکنه و در مقابل عطرهای شیرین زنونه امروزی هم این عطر کار متفاوتی به نظر میرسه. اگر مشکلی با رایحه پر استفاده یاس نداشته باشین این عطر بعد از ۶۶ سال هنوز هم قابل پوشیدنه و اگر ازش خوشتون بیاد هنوز هم ارزش خرید داره. به نظر من به دلیل اینکه درصد زیادی از آقایون به خصوص تو جامعه خودمون از عطرای شیرین زنانه خوششون نمیاد این عطر میتونه بازخورد خوبی از طرف آقایان داشته باشه و در عین ساده بودن میتونه عطر یونیکی جلوه کنه.