منبع کلام مواجه شدن با این کار بر روی میز آرایش همسر دوستم :
اسپری رو که می‌زنی، اولش یه ترنجِ آروم میاد؛ ترش، خنک، ولی اصلاً تند و جیغ نیست. انگار بوی پوست یه مرکبات لطیف تو هوا پیچیده. این حس خوشِ تر و تمیز ۱۰-۱۵ دقیقه باهاته، بعد می‌ره پی کارش تا جا رو برای بخش اصلی باز کنه.

وسط کار، گل صدتومانی میاد وسط. اما نه اون صدتومانیِ وحشی و فلفلی که تو بعضی عطرا می‌زنه تو دماغت. اینجا انگار گل رو شسته‌ان، بردن تو سایه پهنش کردن. یه رز داماسک(همون دمشقی) هم بهش کمک کرده که بوی گل، گردتر و مخملی‌تر بشه، ولی ادعای رز بودن نداره. این رز با اون رزی که طائف می گن یا رزی که گلاب می گیرن فرق داره، یه ذره هلو سفید هم هست که شیرینیِ آبکی و لطیفی داره، نه شیرینیِ شربتی. نتیجه: بوی یه باغ نیست، بوی خاطرهٔ یه باغه. تمیز، زنونه، مهربون.
ته تهش، همهٔ این گل و ترنج می‌رن تو آغوش یه مشک سفید ساده و صابونی. هیچ چوب سنگین و وانیل و کهربایی در کار نیست. بیسش سبکه، دقیقاً به همین خاطر قرار نبوده عطر سنگینی باشه. قرار بوده یه چیز روشن و بی‌ادعا باشه که رو پوستت نفس بکشه، نه اینکه خفه‌ات کنه.

عملکرد:
ماندگاری روی پوست بین ۴ تا ۶ ساعت (بسته به جنس پوستت). روی لباس بیشتر دوام میاره. پخش بوش متوسط روبه‌پایینه؛ یعنی تو اتاق نمی‌پیچه و کسی رو اذیت نمی‌کنه. طرف باید بیاد تو بغلت تا بفهمدش. توی هوای گرم و بهاری عالی کار می‌کنه، سرما که بیاد، کم‌نفس می‌شه.

برای تو خوبه اگه:
دنبال عطری هستی که بشه هر روز زد، باهاش سر کار رفت، توی دانشگاه چرخید، قرار دونفره گذاشت، و هیچ‌کس هم از بوی تندش چپ‌چپ نگاهت نکنه. یه جور لطافت شیک و امروزی داره، بدون اینکه بچه‌گانه باشه. عطر امنِ خوش‌سلیقه‌هاست.

برای تو خوب نیست اگه...
عاشق عطرای پیچیده‌،ماندگار و شرقی هستی، یا اینکه دوست داری عطرت حضورش رو تو جمع اعلام کنه و همه بپرسن چی زدی؟ بوکه اهل فریاد نیست.
با این قیمت به نظرم اگه سلیقه اته می ارزه وگرنه برای ایرانی جماعت گزینه های دیگه بهتره.

این عطر رو چند بار تو فروشگاه تست کردم، هم روی کاغذ هم روی پوست. چیزی که نظرمو جلب کرد ترکیب جسورانه‌ش بود. عطرایی که تمشک و چرم رو قاطی می‌کنن زیاد نیستن، مخصوصاً تو برندای دیزاینر.
شرح بو:
اوایلش یه شیرینی زیاد داره که از تمشک میاد. این شیرینی مصنوعی نیست ولی زیادی غلیظه. بعد از چند دقیقه چرم میاد وسط و شیرینی رو می‌بره عقب. چرمش یه کم خام و حیوانی هست، شبیه بوی چرم طبیعی نه کیف چرم نو. اینجا دقیقاً نقطه جدایی آدماست: یا از این ترکیب خوشت میاد یا پس میزنی. تو درای دان آخر، یه ته‌مایه وانیلی-چوبی هم حس میشه که کار رو جمع‌وجور می‌کنه.
ماندگاری و پخش:
از نظر فنی حرف نداره. رو پوست من ۱۰ ساعت به بالا موند. پخش بو هم تو دو ساعت اول واقعاً بالاست، بعد ملایم میشه ولی کاملاً حس میشه.

چه جور آدمی بهش میاد:
کسی که اعتماد به نفس داره و عطر رو برای دل خودش میزنه، نه برای تأیید بقیه. این عطر همه‌پسند نیست، اما خاصه. سن خاصی هم نداره به نظرم، از ۲۵ تا ۴۵ سال میتونه استفاده کنه به شرطی که با استایلش جور باشه.

فصل و موقعیت:
فقط پاییز و زمستان. فقط مهمونی، قرار یا دورهمی. دفتر کار و دانشگاه نه، مگر اینکه خیلی کم اسپری کنی.
نکته مهم قبل خرید:
حتماً روی پوست خودت امتحان کن. کاغذ بو رو کامل نشون نمیده. یه بار کامل یه روز باهاش بیرون برو ببین چطور رفتار می‌کنه. خیلی‌ها با باز شدنش عاشقش میشن ولی درای دان رو تحمل نمی‌کنن، یا برعکس.

روایت خوندنی بود که نوشتین، نهایتا علت چرایی اینکه به اون بنده خدا لقب خُله رو داده بودن با گفتن تصویر آجر تو دو دست، پیدا شد، من مخالف این لقب برای ایشونم چون متد انتظار تو صف رو بسیاری از شرکت های بزرگ مثل اپل و بسیاری از سلبریتی ها مخصوصا داخلی ها با صف فیک اجرا می کنن.باید ایشون بره دوره بذاره، در مورد برندها هم البته مصرف کننده های آمریکایی و چینی دیر یا زود به این برندها فشار میارن که این داستان ها رو تموم کنن. لااقل امیدوارم این طور شه چون در نهایت ممکنه یکی بدون قواعد بازار بیادو بدون این ضعف ها سهم بازارشون رو بدزده، اتفاقی که برای نوکیا افتاد پا لجبازی برای عدم تغییر.

ممنونم 🙏🏻🙏🏻 من متاسفانه نشد که اون کتاب رو تموم کنم چه خوب شد گفتین این جوری یه یادآوری شد سر فرصت بخونمش فعلا که ماکسیم این یکی قصه،پروفومو، رفته تاکستون

درباره سیاست این محصول آرمانی: تابستونای بچگی درست بعد امتحان ریاضی که همش امتحان آخر و به طرز بد یمنی هم زمان تولدم بود ، دوچرخه می گرفتم میرفتم خونه خاله شایسته ، دم کوچه بقلیش یه بقالی بود برای کربلایی عباس، بقالی که انگار از دوره احمدشاه دست نخورده بود،خودشم احیانا بازمانده همون دوره بود، ما وسط چله تابستون می رفتم بقالی کبلی عباس که اسکیمو بگیریم،به بستنی یخی می گفتیم اسکیمو، با ساکنین شمالگان اشتباه نشود، بقالیش یه اسکیموی محبوب پرتقالی داشت که همیشه زودی تموم بود از همه هم یه ده تومن گرون تر بود، باقی اسکیموهاش با طعم های دیگه همیشه موجود بودن، مام که می رفتیم اونجا با هزار امید میرفتیم که این سری سکه شانس ما بگیره اسکیمو پرتقالیه به تورمون بخوره، وقتی هم که می یافتیم انگار حلقه رو داده باشن دست گالوم یا گرز افراسیاب رو داده باشن دست پادوی رستم ، از فرط شادی به در و دیوار می پریدیم، چه جنگ ها که سر تنها اسکیموی پرتقالی باقی مونده نکردیم که غنیمت کی باشه، اصلا معلوم نبود واقعا خوش مزه تره و یا به چشم ما خوش مزه اومده، اسکیموها رو خودش درست می کرد و تو لیوان با چنگال می نداخت و تهشم از لیوان فلزی در میاورد، به غایت مِید این عباس بود. بعدها گفتم کبلی چرا همه اسکیموها رو پرتقالی نمی کنی که بیان بگیرن،خوبم که می فروشی، گفت پسرجان علت این که همه پرتقالی رو دوست دارن اینه که کمه، زیاد باشه اولش با ذوقن بعد یه دو صباحی اینم از چششون می افته که اگر شب ها همه قدر بودی، شب قدر بی قدر بودی.

بعدها تو کلاس اقتصاد منطقه ایی پلی تکنیک میلان ، روبرتا کپلو ،استاد با دبدبه و کبکبه و مولف، راجع به مدل های بازار و ایجاد توهم با artificial scarcity برای افزایش قیمت و تنظیم تقاضای بازار با کاهش عرضه چنان با آب و تاب توضیح میداد که دیدم ای دل غافل کبلی عباس بدون اون همه نمودار و پی دی اف با دوتا چنگال و یه جمله حق مطلبو داد و رفت.

حالا انگاری میتینگ بخش مارکتینگ آرمانی با ایو سن لورن رفته باشن قلیونی دربند و موقع رفتن کفشاشون جا به جا شده باشه، آب دزدک بازی رو از ایو سن لورن یاد گرفتن و پر فروش ترین لاین رو می گیرن دیسکانت می کنن ، عطش ایجاد کنن بعد باز همون رو با یه پسوند پیشوندی چیزی میدن بیرون حالا یه دو تا نت بالا پایین که مشتری نگه اه این که همون خره پالونش عوض شده .
نهایتا منم رسیدم به حرف آقا سخی که میگه هر چی جدید دراومد و عملکردش خوبه یه دوتا بگیرین، یکی رو یه جا دفن کنین که بعدا یا خودتون با نقشه پیداش کنین یا بعدا نوه ها پیداش کنن و یه خدا بیامرزی نثارت کنن که البته این توصیه دیر به ته مینی بوس که ما نشستیم رسید و با این قشون فشون بازار و وضع جیب ما، آن عقیق نادر ارزانم آرزوست.

آکوا دی جو(جیو) سفید یه زیو ایتالیایی مثلا به اسم جوزپه اس که پنجاه و پنج سالشه که لابد اخر هفته ها میره لاگو دی گاردا و اجاره خونه های رو فیه روشو خرج سفرهاش و کلکسیون ساعتش می کنه، پروفومو آندره پسر بزرگشه که ۳۸ سالشه کت و شلواری مشکی و شیک،تو منطقه پورتو نوآ شرکت بیمه آکسا میره و طبق معمول یه آئودی آ۳ هاچ بک مشکی داره( یه چی تو مایه های مزدا ۳ خودمون تو ایران دیده میشه صرفا فقط خوبه)،پروفوندو هم لابد داویده پسر کوچیکس، که فراغ بال همش با شلوارک و عینک روی قایق عکس میگیره و فکر اینه تیندرش چقدر مچ می خوره،پا حرفشم بشینی هی وسطش میگه برو برو برو 😂
اَللللوووورا، پروفومو به نهایت ادکلن شیک و رسمی و مدرن تری از تموم این لاینه.جفت کارهایی که نام برده شد بیشتر شبیه تعطیلاتن اما پروفومو به نظرم برای تعطیلات نیست ، این طور نیست یکی با شلوارک و پیرهن این بو رو بده و مچ باشه، خیر به نظرم یه آدم کت و شلواری و یا یه فرد خوش پوش وسط شهر این رایحه اشه وسط کار یا حتی دیت.واقعا با اینکه اینجا نوشته روایح دودی جزو نت های پایانیشه من با اولین پاف اون حس دودی رو دریافت می کردم همیشه.همیشه برای من این نسخه کامل تری بود با اینکه آخرین باری که داشتم عملکردش خوب نبود، متاسفانه بعد از اتمامش، شروع داستان من برای یافتن کلون براش بود نمی خواستم دکانت بگیرم چون می دونستم زیادی نیاز به تمدید داره و زود تموم میشه پس رفتم دنبال کلون، کلون هایی که باید قیمتشون یک دهمشون باشه، متاسفانه هیچ کاری نتونست خراشی از شفافیت و پیچیدگی رایحه اصلی باشه، از الحمبرا تا لطافه که انگار خوش بو کننده هوا با این بو بودن یا حتی آکوا عود احمد المغربی که آغاری امیدوارانه داره ولی در نهایت انگاری فرمون از دستش در میره و به جای فرمانیه میره فرح زاد البته با عملکردی خوب، نهایتا در انتظارم ببینم فرنچ اونیو آیا مشابه ایی ازش تهیه می کنه یا خیر که وگرنه باید ده ها میلیون رو صرف خرید فلنکر جدیدش کنم و این در این شرایط اقتصادی فعلی می تونه یه اولویت چندم باشه. درضمن اگه عاشقش هستین ولی هزینه ها بالا رفته چه میشه کرد کلون هاشون لااقل می تونن شما را تا حدودی راضی کنن، همون الحمبراشو بگیرین که به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل وگر مراد نیابم به قدر وُسع بکوشم.

وقت به خیر ممنونم، اگه می خواهین حتما این رایحه رو داشته باشین آزارو کروم لجند دقیقا مشابه رایحه همین ادکلنه ولی با پرفورمنس به نظرم بهتر حالا مگر اینکه آزارو تولیدات جدید اونو هم دستکاری کرده باشه.

وقت به خیر ممنونم، اگه می خواهین حتما این رایحه رو داشته باشین آزارو کروم لجند دقیقا مشابه رایحه همین ادکلنه ولی با پرفورمنس به نظرم بهتر حالا مگر اینکه آزارو تولیدات جدید اونو هم دستکاری کرده باشه.

علیرضا جان دوست داشتنی، بسیار درست فرمودی ، آدم یاد حرف فردوسی می افته که می گفت یکی مرد جنگی به از صد هزار ، قطعا دوستانی که دست توانایی در فهمیدن دنیای اطراف و زندگی دارن بسیار مفیدتر هستند نه افراد... ، بنده به عنوان یه صرف عاشق روایح و در عین حال کم دانش ، وقتی تحلیل های این فرد رو می بینم واقعا متعجب میشم از این حجم دانش ❤️

دانیال جان دقیقا درست می گی، خیلی از پیامت ممنونم ، من همیشه دوست داشتم طوری زندگی کنم که در میانسالی دچار بحران نباشم، طوری که خاطرات زندگیم واقعی باشه نه شبیه به رویا و خیالپردازی ، دنیا رو باید دید و قطعا بزرگی دنیا موجب میشه چیزهای پیش پا افتاده خنده دار باشه نه تخیلی، ممنون از پیگیری تصاویرم و خاطراتم حالا شما هم می تونین در عطرگرام من رو فالو داشته باشی منم شما رو فالو می کنم قطعا مانا و شاد باشی دوست من ❤️