آنجلز شیر یه بلیت یک‌طرفه‌ست به سرداب‌های تاریک و اشرافی کنیاک در فرانسه.
همون اسپری اول، یه شات ناب و مدهوش‌کننده از کنیاک اعلا می‌شینه روی تنت؛ انقدر زنده و طبیعی که حرارتش رو توی رگ‌هات حس می‌کنی! اما شاهکار ماجرا اینجاست که این حس مست‌کننده، خیلی زود با تلخی اصیل چوب بلوط و گرمای شیطنت‌آمیز دارچین گره می‌خوره. انگار اون کنیاک داره توی یه بشکه چوبی صدساله نفس می‌کشه و دانه تونکا هم با اون حس تاریک و پودریش، این ترکیب رو به اوج پختگی می‌رسونه.
و اما اما پایان‌بندی… جایی که وانیل و پرالین با ملایمتِ چوب صندل ترکیب میشن و یه رد بوی بی‌نهایت جذاب، خامه‌ای، چوبی و کمی گورماند رو روی پوستت جا میذارن که آدم دلش می‌خواد مدام مچ دست خودش رو بو بکشه.یعنی واقعا سهم فرشته‌هاست.

لیتون فقط یک عطر نیست، یک سمفونی از تضادهای دیوانه‌کنندست.
شروع کار یه سیلی خنک، فرش و اشرافی از سیب و اسطوخودوسه که یقه آدم رو می‌گیره؛ یه حس فرش و شاداب که با مرکبات جون گرفته. کمی که می‌گذره و عطر روی پوستت می‌شینه، اون آکورد گلیِ شمعدانی و بنفشه، یه حس تمیزیِ لوکس و جنتلمن‌طورِ پودری بهش میده. اما جادوی اصلی لیتون تو نت پایانی (Dry down) اتفاق می‌افته؛ جایی که وانیل خامه‌ای با گرمای هل، تندی فلفل و اون تلخیِ تاریک و جذاب چوب گایاک و پچولی گره می‌خوره.
لیتون یه رقص بی‌نقص بین خنکیِ اولیه و گرمایِ اغواگرِ آخره. عطریه که هم با تیپ رسمی جوابه، هم با یه استایل کژوالِ شیک. محاله اینو بزنی و کسی از کنارت رد بشه و مست این بو نشه. یه امضای بی‌نظیر برای آدمی که هم جذابه، هم بی‌نهایت باوقار. به رایحه ۱۰ میدم چون همه مدل پسنده . یه کار لوکس و کلاسیک که بنظرم یه پله بین عطر های نیش و عطرهای designerعه.

مارلی کارلایل شروعش با آن سیب ادویه‌ای و زعفران، یک فضای اشرافی تاریک می‌سازد؛ نه شلوغ، نه جیغ. همان چند دقیقه اول می‌فهمی با عطری طرفی که روی جزئیاتش خیلی وقت گذاشته‌ شده. زعفرانش خیلی هوشمندانه کنترل شده؛ نه به تلخی عطرهای عربی میره نه به شیرینی ساده‌ی یه کار وانیلی، وسط یک فضای مخملی ایستاده.
اما جادوی واقعی Carlisle حدود ۳۰ تا ۴۵ دقیقه بعد اتفاق می‌افته.
وقتی تونکا، وانیل که یه وانیل خامه ای ناب داره و اوپوپوناکسی که فضای عنبر دودی و رزینی گرم خلق می‌کنه آرام آرام بالا می‌آیند و داوانا اینجا خودشو نشون میده و یه امضا تاریک مست کننده ایجاد می‌کنه این همون چیزیه که باعث می‌شه Carlisle «مخمری، مست‌کننده و اغواگر» به نظر برسه، عطر تبدیل میشه به چیزی شبیه:
تنباکوی گرم داخل یک کتابخانه چوبی با یه لیوان نوشیدنی کهربایی و یه کت پشمی تیره تو هوای سرد شب .
در کل بوی یه مرد خوش‌پوش، آرام، عمیق و کمی مرموز که وارد اتاق می‌شه و بدون تلاش، فضا را مال خودش می‌کنه، این عطر دقیقاً بوی مردی را می‌دهد که لازم نیست خودش را ثابت کند.

تورینو ۲۲ یک عطر ساده نیست. این عطر شروعی جسورانه و فلزی-گیاهی با زعفران و اکالیپتوس که بوی زعفران و نعناع تازه که درست پشت سرش یه درخشش مرکباتی لیمو آبدار و برگاموت و انگار کمی پرتقال ماندارین حس میشه داره که بلافاصله این رو از بقیه متمایز می‌کنه. قلب عطر، یک فضای سبزِ معطر و چوبی و کمی تلخ با حضور مریم گلی و ماته که بوی چای سبز تازه دم شده که توسط گرمای ملایم چوب گایاک احاطه شده رو میده که حس حال خوب کن و آرامش بخشی داره و در نهایت نرمی ملایم مشک و ظرافت چوبی و برگ های خشک شده به خودش میگیره، پایان‌بندیِ تمیز، خشک و مشکی، حسی از وقار، مینیمالیسم و لوکس بودن رو به ارمغان میاره.
این عطر، ترکیبی از جسارت، شفافیت، بلوغ و ظرافت هست. برای کسی که به دنبال عطری که هم منحصر به فرد باشه، هم چوبی و خنک و تازه، اما با عمق و پیچیدگی که در طول روز نمایان بشه پیشنهاد میشه .